Weer zo’n spook van een secretaresse in de gezondheidszorg

‘Diakonessenhuis Zeist goede morgen.’

‘Goede morgen mevrouw. Ik heb om 11.20 uur deze maandagochtend een intake voor een operatie in verband met een liesbreuk. Gelet op alle toestanden rond het corona en alle adviezen daaromtrent even van mij de vraag of het wel verstandig is om naar het ziekenhuis te komen. Kan de intake ook telefonisch. Niet voor niets is Nederland nagenoeg geheel op slot gegaan. Ik heb nog een extra reden uiterst voorzichtig te zijn: mijn vrouw behoort met haar leeftijd, haar parkinson en Lewy Body duidelijk tot de allergrootste risicogroep. Ik kan niet voorzichtig genoeg zijn. Zij heeft die parkinson en Lewy Body al tien jaar. Dus liever doe ik de intake door de telefoon.’

‘Maar de dokter zal U toch even willen onderzoeken, meneer.’

‘Mevrouw, tegen u als telefoniste of baliemedewerker zeg ik dit: er is vorige week al een echo gemaakt. In een dependance van jullie aan de Beneluxlaan op het Kanaleneiland in Utrecht. Toen waren de scholen, de restaurants, de coffeeshops, de seksclubs enzovoorts nog open. Er is intussen veel veranderd. De helft van de Nederlandse bevolking zal op één of andere manier met het virus te maken krijgen. Is de ernst tot jullie doorgedrongen of niet? Dat vraag ik nota bene aan een ziekenhuis. Jullie beschikken over de plaatjes – prachtige lichtbeelden – van mijn breuk. Die is bijna twee centimeter. Ik benadruk: mijn vrouw bevindt zich in de risicogroep en corona wordt haar dood. Ik raak graag van mijn pijn in mijn lies af, ik lig er ’s nachts van wakker, maar mijn verantwoordelijkheid jegens mijn echtgenote heeft momenteel een hogere prioriteit.’

Ik snap het, ik snap het meneer.

Heeft uw ziekenhuis met corona te maken, ik bedoel: zijn er mensen met het corona in het Diakonessenziekenhuis in Zeist opgenomen en loopt er bezoek voor deze mensen door de gangen bij u? Het is me even niet een toestand met dat virus.’

‘Niet onwaarschijnlijk dat wij momenteel mensen met het corona hebben opgenomen. Er is overal een groot capaciteitsprobleem. Ik zal even vragen hier of u voor uw afspraak van later deze ochtend naar het ziekenhuis moet komen of beter thuis kunt blijven voor de intake. Ogenblikje dus.

‘Meneer, ik kreeg zo-even te horen dat u toch maar beter naar het ziekenhuis kunt komen. Het gaat niet door de telefoon.’

Wie heeft dat gezegd mevrouw?’

‘De secretaresse hier.’

‘De wátte? De secretaresse? Ik verslik me even mevrouw. De secretaresse godverdomme?! Wat zullen we nu beleven?! Hoe durft u met zo’n antwoord weer aan de lijn te komen. Dit meld ik de Inspectie. Zijn jullie nu helemaal van de pot gerukt. En ik schrijf een ingezonden brief naar de krant. Eens journalist altijd journalist. Dit is spotten met alle richtlijnen. De cafés en restaurants kregen gisteren een uur de tijd om hun klanten weg te sturen en te sluiten, denkt u dat dit voor de flauwekul gebeurde?’

‘Meneer, meneer… Die secretaresse werkt hier al twintig jaar.’

‘Ja en? En Nederland leeft al twintig jaar met dit dodelijke virus? Nederland heeft de boel volledig onder controle? Code plezierig en lentefris groen? Heeft u een echtgenoot? En hoe zou u reageren als één of andere secretaresse van het Diakonessenziekenhuis u zegt dat u ondanks de kwetsbaarheid van uw man en alle risico’s maar gewoon naar het ziekenhuis moet komen! Omdat een secretaresse dat in al haar medische wijsheid vindt! Wel?!’

‘Ik begrijp u. Wij moeten u later vanmorgen terugbellen. Ik begrijp u. U heeft een punt.’

‘Hoe durft het Diakonessenziekenhuis een patiënt zo te behandelen! Hoe kan ik u in hemelsnaam met mijn vraag hebben overvallen na alle nieuwe publiciteit gisteren?! Vanavond spreekt Rutte ons op alle zenders toe. Nooit meer gebeurd zo’n situatie sinds de oliecrisis van 1973 en Den Uyl. Wilt U mij omwille van onze volksgezondheid beloven dat u hier intern over gaat spreken met elkaar? En nog één ding: wilt u die ervaren secretaresse bij u adviseren een paar weken vakantie te nemen? Wilt u intern benadrukken dat medisch adviezen aan patiënten niet door secretaressen of baliemedewerkers worden verstrekt maar door medici?! Het lijkt er verdomd veel op dat secretaressen en baliemedewerksters de dienst uitmaken in onze gezondheidszorg. Vanwaar die vrijpostigheid? Ik voel me bij u niet veilig. Ik wens in de loop van vandaag met alle egards teruggebeld te worden door de arts met wie ik een afspraak had voor deze maandagochtend 11.20 uur en die mij ook op een nog vast te stellen datum zou opereren.’

****

Meneer Carbo? U spreekt met de arts met wie u vanochtend in Zeist een afspraak had. Het was heel verstandig van u om vanuit uw verantwoordelijkheid jegens vooral ook uw vrouw te bellen met de vraag of de intake voor de liesoperatie ook over de telefoon kon. Daar zou ik volmondig ‘JA’ en ‘GRAAG ZELFS’ op hebben gezegd. Ik zou nog een stap verder zijn gegaan: ik zou mijn waardering en dankbaarheid hebben uitgesproken voor het feit dat u met ons meedenkt. Had iedereen dat vanochtend maar gedaan. Al onze afspraken voor liesoperaties zijn inmiddels gecanceld. We besloten gisteren de intake-afspraken voor de maandagochtend te laten doorgaan omdat we waarschijnlijk niet iedereen tijdig zouden kunnen bereiken. Maar alle andere patiënten van ná het middaguur en verder de komende weken werden afgebeld. Zowel intake als operatie zelf. Mijn excuses namens het Diakonessenhuis. Secretaresses zijn er niet om medische beslissingen te nemen, daar heeft u groot gelijk in. En als wij alle afspraken van maandag na het middaguur in het ziekenhuis afzeggen en u belt vanwege 11.20 uur dan is het niet meer dan logisch – gezond verstand – dat u als antwoord zou hebben gekregen: ‘Blijf thuis meneer Carbo.’ Alle liesoperaties zijn dus opgeschort. Tot mei. Voorlopig tot mei. Kan nog later worden. Je moet geen risico’s nemen door mensen nu naar het ziekenhuis te laten komen als het niet spoedeisend is. Dat had u goed gezien. Heeft u een naam van die secretaresse? Nee? Ik ga meteen boven vragen welke secretaresse zich vanmorgen met zaken en adviezen heeft bemoeid waar ze zich niet mee te bemoeien had. Want inderdaad, zoals u zegt, zo had ik niet graag met ons ziekenhuis in de publiciteit gekomen.’

Epiloog: de ondersteunende dienst van het ziekenhuis afdeling lieskneuzen kent het eigen protocol niet eens of maar half. Alle intake en operaties zijn geschrapt. De gesprekken voor intake gaan op maandagochtend nog wel door. Maar daar ligt slechts één reden aan ten grondslag: het is te kort dag om die patiënten nog te kunnen bereiken en tegen te houden. Maar als ze zichzelf tegenhouden…. De hoop is dat de mensen met een afspraak op maandagochtend zelve hun gezond verstand gebruiken. Hopeloos die baliemedewerkers, telefonistes en secretaresses die zich met medische zaken gaan bemoeien. Erger nog: ze kennen hun eigen protocol niet eens. Van de ratten besnuffeld.

****

Hallo Johan en Ellen,
Net jullie blog over het Diakonessenhuis voorgelezen hier thuis. We zitten elkaar aan te kijken met een blik van…..is dit echt gebeurd !! ?? Wat een verhaal weer.
Tot morgen. Trudy

****

Lieve Ellen en Johan,

Wat een idiote toestand met dat ziekenhuis !! Secretaresses voelen zich erg belangrijk en nemen maar wat graag plaats op de stoel van de arts in adviezen en dat is zeer kwalijk !!!!! En het gebeurt aan de lopende band. Onvoorstelbaar. Gelukkig alles goed met Ellen, fijn!! Hier in Leeuwarden alles oké, we blijven binnen, zo veel mogelijk, en passen op elkaar. John’s verjaardag a.s. zondag zal wel erg rustig verlopen denk ik. Laat je horen hoe alles afloopt?? Liefs voor jullie en kop op hoor!!

Wietske en John.

 👍👍🍀🍀☹️☹️😊😊💕💕

****

Lieve Ellen en Johan!

Ja, inderdaad: ‘van de ratten besnuffeld’. Bij zoiets zou ik ook gaan vloeken. Wordt me altijd afgeraden om dat te doen. Maar, de ‘fluwelen handschoen’ werkt dan vaak ook niet.

Enfin, Johan blijft pijn houden tot -minstens- mei. Sterkte (was ook in 2008 bij het liesbreukcentrum Nederland, gevestigd in het Diakonessenziekenhuis in Zeist). Hoewel ik vrees dat de huidige lockdown -woord van het jaar 2020- dan nog wel van kracht zal zijn. Terwijl we het Songfestival ook al moeten missen.

Groet,

Jan.

****

Diana, Trudy, Elly, Esmé, Zulay, Albert, Erik:

Lieve mensen,

Vanavond om acht uur zal ik buiten enkele kaarsen ontsteken op het blauwgrijze tuintafeltje dat ik in het pad naar de voordeur plaats. Ik zal met Ellen in stilte voor jullie klappen en jullie bedanken voor alle steun tot aan deze roerige corona tijden toe. We zijn jullie erkentelijk.

Een welgemeende diepe buiging naar jullie voor jullie fantastische werk.

Mede namens mijn allerliefste Ellen, die deze crisis maar mag overleven, naar ik bid.

Johan.

****


Johan