Stichting Alzheimer over ‘Dankjewel voor je liefde’:

Schitterend verslag van de liefde en saamhorigheid van Johan en Ellen Carbo zodra de diagnoses parkinson en de specifieke Lewy Body dementie eenmaal zijn gesteld. Johan neemt de lezer mee door het labyrint van artsen, onderzoeken en karakterveranderingen. Vooral de volharding, het allerbeste voor de zieke Ellen te zoeken en dat ook te vinden, springt eruit. Hierbij komen goede en minder goede zorg pregnant naar voren. Ook het zelf de regie houden, is de passie waar Johan zich in vastbijt, en terecht. Zo vindt hij, na het debacle van het eerste zorgcentrum, een verpleeghuis waar hij zelf een grote rol kan spelen in de nabijheid en warmte van Ellen. Met de mogelijkheid om zelfs bij haar te overnachten. Klasse!
Ondanks haar veranderende karakter weet hij steeds weer een weg te vinden om haar, zo goed als in zijn vermogen ligt, te blijven steunen. En slaagt hij er als mantelzorger in, de zorg op zich te nemen, waarvan hij denkt dat die voor Ellen van cruciaal belang is. Hij geeft de lezer hierin tal van voorbeelden. Als Ellen hem woedend zegt weg te gaan, gaat hij ook weg, om even later terug te komen en een totaal andere echtgenote aan te treffen. Anderen kunnen die moed vaak niet opbrengen en haken af. Johan gaat zelfs met vervroegd pensioen om meer tijd voor haar vrij te kunnen maken. Waarin een mens groot kan zijn. Ook het verlies van (zogenaamde) vrienden komt aan de orde en is helaas eveneens zeer herkenbaar.
Omgaan met dementie is een moeilijke en zware weg, die niet voor iedereen begaanbaar is. Dit boek geeft ons een kijkje in hoe het wél is vol te houden en hoe intense liefde ook heenstapt over moeilijke grenzen en altijd weer het welzijn van die ander voor ogen houdt. Een leerzame autobiografie voor eenieder die geconfronteerd wordt met Lewy Body dementie en dan vooral met karakterverandering bij de partner.
Teuna Verburg, werkzaam in de psychogeriatrie van 1988-2003.