Een halve eeuw na de hemelbestorming

Daar is ze dan! Een middag om in te lijsten. En dat doen we dan ook. De daad bij het woord. De bevriende verzorgende Esmé Wolf (vanuit het verpleeghuis met Ellen vaak op pad voor een Surinaams broodje hete kip) (‘Jopie wast toch wel’) kwam haar grote aanwinst showen. Dochter Gigi, bijna drie maanden, prachtige oogopslag, een beauty. Huilen? Welnee! Lachen, steeds maar weer lachen. Gigi ontmoet Ellen. En andersom. Of bestaat die titel al? Zeker wel! Herinneringen komen boven aan Tony van Verre ontmoet… Een onwaarschijnlijke goeie en daarom terecht legendarische radioserie uit de late jaren zestig en de eerste jaren zeventig van de vorige eeuw. Interviews van de bovenste plank met acteurs en schrijvers. Met Ko van Dijk bijvoorbeeld ruim veertig jaar geleden. Met Simon Carmiggelt. Met wie eigenlijk niet. En de ontvanger met het luisterend oor niet aan de radio maar erin. Maar afijn: Gigi en Ellen. Ellen en Gigi. Je zou er bijna een documentaire van maken. De foto’s vertellen het verhaal. Fantastisch’, zou Ellen ook naderhand nog een paar keer zeggen op de vraag hoe ze de kennismaking met de spruit had gevonden. ‘Fantastisch.’ Hetgeen ook geldt voor alle individuele reacties uit de inner circle op de foto’s die een plek kregen in de tweede druk van WONDERBAARLIJK TOCH! Ook van die tweede (verder uitgebreide) druk vinden binnenkort exemplaren hun weg naar de Belgische badplaats De Panne. We geven niet op en reizen zeer binnenkort weer die richting op. De boulevard aan de voorzijde van familiehotel Cajou lonkt onweerstaanbaar. Om de verkeersdrukte bij Antwerpen zoveel mogelijk te tackelen reizen we op aangepaste tijden. Met ditmaal een boek van de Belgische journalist (oud-hoofdredacteur De Morgen) Paul Goossens in de kofferbak mee. Een bundel over het roemruchte jaar 1968. Het jaar van de hemelbestormers en de maatschappelijke ontrust. Het revolutionaire jaar van ‘Leuven Vlaams’, van Nanterre in Frankrijk, van de Vietcong, van de Russische inval in Praag, van Jan Pallach, van Daniel Cohn-Bendit, van Rudi Dutschke, van Andreas Baader, van Gudrun Esslin, van de moord op Martin Luther King in Memphis. Ben benieuwd wat Gigi daar over een paar jaar op school van mee krijgt. Wat leert zij straks van het ’68-erfgoed? Vormde 1968 de start van – in positieve zin –  vrijer denken of braken we toen de  constituties onherstelbaar en tot diepe treurnis af? 

gi2 gi1

 

Johan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *