Ook Black Friday voor de vluchtelingen in de dobberbootjes bij Lanzarote

Blog 200. Met een onverwacht bloemetje. Een kaartje ook. Een hartverwarmend kaartje. ‘Aan de heer en mevrouw Carbo, voor alle liefde jegens elkaar en goede zorgen’. De afzender: één van de zorginstanties waarmee we te maken hebben. Het zorgkantoor, om precies te zijn. Ongelofelijk gewaardeerd natuurlijk, dit gebaar. Eigenlijk zijn het ook bloemen voor Diana, Trudy, Elly, Leroy, Max en al die anderen. Lees zo-even op internet in de dagelijkse rondgang door de ochtendbladen dat (aldus het Centraal Bureau voor de Statistiek) het ziekteverzuim in de zwaar overbelaste verpleging en verzorging tijdens de eerste coronagolf in het tweede kwartaal van dit jaar naar 8 % piekte. Ondertussen stond heel Nederland vanaf zijn balkon voor de zorg te applaudisseren. Maar een beter salaris ho maar. Wacht eens even, bedacht ik: niet één van de leden van het Dreamteam-Ellen heeft dit jaar ook maar één keer verstek moeten laten gaan. Niet één ook maar één keer verzuimd! Ziekteverzuim 0 %. Een ongelofelijke prestatie. Dus de bloemen van de zorginstantie, die hier thuis werden afgeleverd aan de vooravond van Thanksgiving, gelden ook voor de mensen die ons trouw en met toewijding blijven omringen. Met de bloemen in een vaas nog even de woorden herlezen van een mevrouw die naar de naam Becker luistert. Ze is 35, ze zit in de Tweede Kamer voor de VVD van onze premier Rutte en ze komt oorspronkelijk uit Flevoland. Dat laatste daar kan ze natuurlijk ook niks aan doen. Mevrouw Becker dus, voornaam Bente. Geen onaantrekkelijke verschijning, dat mag gezegd. Wel onaantrekkelijk wat ze zoal als politica te zeggen heeft. Van regeren met de PVV lijkt ze niet vies. Over de romantisch conservatieve (en nog veel meer dan dat) Baudet van Forum voor Destructie wordt alleen nog wat lacherig gedaan. En hij roept zelfs meelij op, zoals wel meer narcisten. Mevrouw Becker uit oorspronkelijk Flevoland, waar het met die open vlaktes zo verschrikkelijk hard kan waaien, ruimte zat dus, is de mening toegedaan dat de VVD niet naar het midden moet opschuiven maar nog een stukje naar rechts. En om die reden beheert zij voor de liberalen in de Tweede Kamer de portefeuille migratie, integratie en asiel. Ze wordt zelfs getipt als opvolger in de Tweede Kamer van de gilet Brabander Klaas Dijkhoff. Getipt als fractievoorzitter na de verkiezingen van maart volgend jaar. Eén zin uit een recent kranteninterview met Bente Becker pikken we eruit: Ten behoeve van de hardwerkende Nederlanders, dezelfde Henk en Ingrid van blonde Geertje eigenlijk, wil Bente Becker ‘via een mini-Schengen onze welvaart bewaken’. Niet zozeer ons welzijn maar onze welvaart, dat lazen we verduveld goed. Onze welvaart staat op het spel en moet worden bewaakt. Door Bente Becker. Ze herhaalde dit alles nog maar even bij het altijd weer uiterst kritische babbeldoosprogramma Goede Morgen Nederland. Pas op arme opgejaagde sloebers uit hongerlanden, waarschuwde Bente Becker, blijf met je begerige tengels van onze welvaart af. Die is van ons en van niemand anders. Hoe we aan die welvaart gekomen zijn? Dat doet er niet toe. Obsessieve ikkerigheid. Gelukkig liet Bente Becker onze westerse hoogstaande normen en waarden buiten beschouwing. Moest ook wel met de verhoren van (ook enkele VVD’ers) in de toeslagenaffaire die hopelijk schuldigen aanwijst met een strafeis. Zoals weg uit overheidsdienst, om maar eens iets te noemen. En een taakstraf voor het maximaal aantal uren bij een vaatmachine in de kinderopvang. Of bladharken waarna het blad weer even zo vrolijk door de gedupeerde ouders op zijn plek wordt teruggelegd. Van de Belg David van Reybrouck verscheen deze week het boek Revolusi Indonesië. We moeten de uitgave vooral zien, schrijft hij, als een oproep tot mededogen in het huidige tijdsgewricht. De kolonisatie van Nederlands-Indië was milder dan die van Congo. De dekolonisatie van Nederlands-Indië daarentegen nog veel desastreuzer dan die van Belgisch-Congo. In De Panne las ik van dezelfde auteur het aangrijpende boek Congo over de wandaden van de meedogenloze zonnekoning Leopold II. Een pageturner. Anders dan België maakten wij ons volgens Van Reybrouck wél in Nederlands-Indië schuldig aan genocide, een moedwillige uitroeiing van een gemeenschap (Banda, Jan Pietersz. Coen). Van alle landen met een koloniaal verleden blijkt Nederland zich tot op de dag van vandaag het minst daarvoor te schamen. Nederlanders steken zelfs in dit opzicht, zo blijkt uit onderzoek, met kop en schouders uit boven de Belgen, Engelsen, Portugezen, Fransen en de Duitsers. Het reikt verder in onze politieke dwarsdoorsnede dan de extremist Baudet en zijn trawanten, farizeeërs domweg, die nu het zinkende schip verlaten, doch jarenlang consequent lafhartig opportunistisch en voor eigen fanfare wegkeken. Proefden we bij Bente een vleug Bannonisme, naar Steve Bannon, de vroegere politiek adviseur van Donald Trump? De vreemdeling van buitenaf (samen met de eigen elite) als grootste vijand in onze existentiële strijd om het bestaan? Beelden van ontredderde Afrikaanse gezinnen met piepjonge kinderen, van wie een aantal gillend van angst in het kolkende water zou verdrinken, in de dobberbootjes voor de kust van de Canarische Eilanden. Bij Lanzarote om precies te zijn. Bente Becker, een extra hek in het gebied waaromheen al een afrastering staat en hele gezinnen uit Afrika als spartelende drenkelingen voor de kust van de toeristenattractie Lanzarote. Doodskisten die op de kade al gereed staan. Daags erna een wandeling met de fotografe Annelies Verhelst langs de idyllische Amstel vanaf De Miranda naar de Kalfjeslaan. Ja zeker dierbare Ellen, je hoort het goed, de Kalfjeslaan, je moest eens weten. Zoveel jeugdherinneringen voor jou daar. Een groot deel van jouw jeugd ligt daar. Aan de wandel langs de Amstel met op het water de roeiers en een potige mevrouw op de fiets die alarmerende bevelen knetterhard door een microfoon blaast. Het water wordt er nóg onrustiger van. Het klotst tegen de wal. ‘Annelies, je bent ongeveer van dezelfde leeftijd als een zekere Bente Becker.’ ‘Een Bente wie?’ ‘Bente Becker van de VVD. Kandidaat fractieleider zelfs. Die vindt dat wij tegenover migranten onze welvaart moeten bewaken. Jij als iemand die in zowat alle landen van Afrika bent geweest, en die ook in Suriname twee jaar heeft gewoond, hoe sta jij daarin. Moeten wij onze welvaart bewaken?’ Ze houdt halt bij de ingang van Zorgvliet waar we het grafje van het overleden speelgoedhondje Lulu van Patty Brard en haar man Antoine proberen te vinden. Ze schikt haar jas die ik iets te vaak plagerig met nertsenfokkerijen in verband had gebracht. ‘Weet jij toevallig’, informeert Annelies, ‘of die Bente in haar jeugd moederliefde tekort is gekomen en nu die liefde bij de VVD zoekt met angst voor God mag weten wat?’ ‘Te weinig moederliefde? Daar zeg je me wat. Zou dat het zijn Annelies? Te weinig moederliefde, al snel van de borst en een zuigflesje, en dan ‘n nare overacting in de partijpolitiek en wonen in een Haagse flat met tien sloten op de voordeur uit angst voor haar porseleinkast?’ Annelies vraagt me op wie ik in maart ga stemmen. Toch hopelijk wel een vrouw? Zij kiest Sylvana Simons. Ik verstap me bij begraafplaats Zorgvliet vanwege een losliggende stoeptegel. Een vrouw, dat is zo gek nog niet met al die mannen die ook afgelopen jaar weer voor een operette zorgden in de Nederlandse politiek. Sommige vrouwen ook wel, maar voornamelijk mannen. Mannen die zich zo graag hoorden praten aan de interruptiemicrofoon. Ze waren de wijze woorden van Eberhard van der Laan vergeten van wie we een paars spandoek zagen hangen bij het Amstel Boathouse. Bij de Kalfjeslaan weet ik het. Ik ga voor een vrouw met een migratie-achtergrond en een volkomen schoon politiek blazoen. een vrouw die de politieke hanen in het gareel probeert te houden en daar vaak wonderwel in slaagt. Het wordt volgend jaar maart Kamervoorzitter mevrouw dr. Khadya Arib van de PvdA. Niet Asscher maar Arib. Ze is een verrijking in ons neurotische narcistische politieke landschap. Arib is een brug, houd ik Annelies voor, Simons niet, die zie ik als een activiste, die overdrijft. We moeten onze welvaart bewaken, niet waar mevrouw Becker? Waarom denken wij daar aan de Amstel zo anders over, en ook met de gedachte aan de bloemen van de zorginstantie en de lieve woorden op het kaartje voor Ellen en haar Dreamteam. Niet ons welzijn maar onze welvaart, is het die welvaart waar het allemaal om draait? En is het niet zo dat de meeste mensen deugen? Het boek daarover is gekozen tot het beste van dit jaar. Dus ook de vluchtelingen. Ook van de vluchtelingen deugen klaarblijkelijk de meesten. Becker was met het voorbeeld gekomen van de aanslagpleger die zonder enig beletsel Zuid-Europa kon doorwandelen naar het Franse Nice. Met zo’n voorbeeld zit de schrik er natuurlijk meteen in. Dan kom je er zelfs niet met twee veiligheidsringen. Waarom lieve Bente? De veiligheidsregio Rotterdam doet ondertussen een ernstige oproep, een smeekbede eerder, aan iedereen (ook de vluchtelingen) om het centrum van de Maasstad te mijden. Er staan in verband met Black Friday, in de miezerregen nota bene, krankzinnig lange rijen voor de winkels. Die zijn soms wel meer dan zestig meter lang. Het schijnt een chaos te zijn voor de winkels. De dobberbootjes met Afrikaanse gezinnen maakten op verzoek van de veiligheidsregio Rotterdam al meteen rechtsomkeert op de Middellandse Zee. We zeuren wezenloos veel over de kerstdagen. Meneer Rutte, mijn zoontje verheugt zich op het gourmetten met zijn opa en oma met de kerstdagen. Gaat u hem dat vooruitzicht afpakken? Serieuze vraag aan de premier in het wekelijkse praatje op tv op de vrijdagnamiddag. We zullen toch eens een jaar moeten overslaan met gourmetten tijdens de kerstdagen. Dat overleven we waarschijnlijk niet. Onze welvaart? Eerder onze hebzucht. Waarom een hek om onze hebzucht? Een hek om onze krankzinnige hebzucht ja. Rijen van meer dan zestig meter voor winkels in Rotterdam en ook andere steden met Black Friday. Eén van de Black Friday Deals die een stormloop teweeg bracht: drie dure horloges voor de prijs van twee! Liggen daar onze problemen? Mevrouw Becker van de VVD, u kunt het antwoord zelf bedenken. Het moet méér zijn dan het leeftijdsverschil. Dat zou zelfs helemaal geen rol moeten spelen.
‘Sla de kerstdagen maar eens gewoon een jaartje over’, zei Diederik Gommers van de Nederlandse Vereniging voor ic’s vandaag op de radio tegen Sven Kockelmann. Jezus nog aan toe zeg! Overslaan? Weg met de kerstversiering. Zie die jonge vrouw voor me naast haar peuter en die omgevallen doos lego in Brussel begin oktober. Vertwijfeld vroeg ze zich toen op haar Ikea tapijtje al af hoe het nu met de kerstdagen moest, en of ze die wel of niet samen met haar ouders kon vieren. Misschien niet? Ze zou het als de grootste ramp is haar leven tot dusver ervaren. Ze bleek nog geen 35. Nu brengt Gommers haar met het laatste nieuws over de corona op de intensive care met hartklachten. Kerst een jaartje overslaan?! Toe maar! Bij ons intussen alles teruggebracht naar het normale. Alle kerststalletjes met de herdertjes en de kribbe alweer naar boven.
****

Hi Johan!
Ha, wat geweldig dat ik op je blog schitter in een ware gastrol. Moest erg lachen om je stuk, hoewel het allemaal natuurlijk ook heel schrijnend is. Wat leuk te horen dat je op Arib gaat stemmen, zij is inderdaad ook echt geweldig. Hee en wat lief van die bloemen van die zorginstantie trouwens waarover je schrijft. Dat is echt een goed voorbeeld van waar het wel om zou moeten gaan: menselijkheid. Gewoon van de een naar de ander weetjewel. En dat we dan allemaal eens niet zo bang waren voor het onbekende, of om iets te verliezen (de welvaart!). Volgens mij zijn mensen vooral bang iets te verliezen als ze diep in hun hart ook wel weten dat ze er misschien niet volledig recht op hebben. Ik vind het moeilijk te begrijpen. Hoe kun je nou de hele tijd zo bang zijn? Dat is zo giftig. Ik dacht altijd dat haat het tegenovergestelde was van liefde, maar volgens mij klopt dat niet, volgens mij is angst het tegenovergestelde van liefde. Ik herinner mezelf er iedere ochtend aan door tegen mezelf te zeggen: ik handel vanuit liefde. Dat is echt een handige maatstaf. Misschien moet dat in de eed die politici afleggen.
En ooooja dat fucking Black Friday. Ik had het natuurlijk weer eens compleet gemist en vroeg me de hele dag al af waarom het overal zo druk was, ik was met twee vriendinnen naar Den Haag voor een keramiek workshop, ironisch genoeg: van klei kommetjes maken die daarna in een proces van meer dan een maand moeten drogen/bakken/geglazuurd, tegenover een set van zes in een warenhuis scoren met fikse Black Friday korting, maar hee, je houdt er wel weer een kind ergens in een Aziatische fabriek mee aan het werk.
Oliebollen en koffie op een volgende stadswandeling klinkt goed, ergens in de week van 14 december? Ik kan nog elke dag, bijvoorbeeld woensdag 16?
x Annelies


****

Hallo Johan!
Zou G.B.J. Hiltermann niet nog veel somberder zijn dan het weer van vandaag? In mijn ouderlijk huis stond altijd de radio (distributie) aan bij zijn rubriek op zondag: De toestand in de wereld. De radio stond aan omdat na dit programma ene Roel Balten kwam met Op de plaat, rust. Een programma met muziek voor de militairen. Mijn vader was (reserve)militair en was eenmaal in dat programma verschenen. Ik heb er nog een 45 toeren plaatje van. Maar ik heb geen platenspeler. Goed, Hiltermann. Rotzooi in Nederland en -al veel eerder- in de VS. Die rabiate racist Baudet laat zijn partij ontploffen. Gaan die stemmen dan naar chloorkopje Geert? Of naar Rutte? Ik las dat Hiddema, Cliteur en Smolders (was toch de chauffeur van Fortuyn?) de grote roerganger nog steeds steunen. Nu (maar inmiddels misschien achterhaald in deze beschamende feuilleton) wil Baudet de partij scheiden: hij wil de naam FvD behouden alsof het onder het merkenrecht valt. De rubriek van Hiltermann was destijds bij de AVRO. De omroep voor VVD’ers. Toch waren zijn analyses vaak partijloos (voor zover ik me dat kan herinneren). En, ja hoor: de media hebben het volgens Baudet weer gedaan. Kan die man niet emigreren naar een Grieks eiland, vol met vluchtelingen en covid-19? Overigens is là Nanninga, toen ze nog werkte bij Geen Stijl, de bedenker van het woord ‘dobberneger’. Lijkt me ook behoorlijk racistisch.
Nanninga zal zich er wel uitlullen. Heeft nu een (riant) inkomen als lid van de gemeenteraad van Mokum, Provinciale Staten van Noord-Holland en lid van de Eerste Kamer. Kan ze bij de verkiezingen een clubje vormen met huisjesmelker Van Haga (Baudet zei over de laatste vorig jaar: ‘Nee, een zetelrover komt niet in mijn club’). Van Haga steunt Baudet ook.
En dan de VS. De ‘beste’ (ahum) democratie ter wereld. Twee jaar geleden verklaarde Trump desgevraagd dat hij zichzelf geen gratie zou verlenen. Want dan ‘geef ik toe dat ik misdaden heb begaan. En dat heb ik niet.’ Impliciet (en daartoe gedwongen) heeft hij feitelijk toegegeven dat Biden heeft gewonnen. Maar een felicitatie zal niet uit zijn gepoederde grote bek komen. Nee, lekker vriendjes gratie verlenen. Kenners van het Witte Huis verwachten toch dat Trump zichzelf gratie gaat verlenen. Rechtsgeleerden over de grote plas weten niet of het echt kan. Het Hooggerechtshof zal daarover moeten beslissen. Bij de verhoren in de Senaat verklaarde de laatst benoemde rechter, Amy Coney Barrett, dat zij op dat moment geen oordeel had of de grondwet zoiets toeliet.
Dan is er de ‘Houdini-truc’, zo las ik vandaag in de Volkskrant. Als Trump voor 20 januari aftreedt kan Pence aan hem de gratie (gods) verlenen. Gelukkig heeft dat alleen gevolgen voor niet-federale misdrijven. De staat New York heeft al zaken in voorbereiding: bankfraude en belastingontduiking. En, misschien komt die pornotante Stormy Daniels (of is die afgekocht?) ook weer bij het gerecht.
In je laatste blog had je het over toestanden met de Kerst. In het VK geldt een strengere lockdown dan hier. En wat doet die Trump-adept die ten onrechte premier is geworden? Rondom de Kerst wordt de lockdown verlicht!
Groeten aan jou, je team en een dikke kus voor Ellen!
Jan
van Ewijk
 
PS. Ik verlang naar Loetje. En nee, voor mij geen PvdA meer. Partij voor de Dieren voor mij.
 

 
 
 
 
 

Net als de Fellini-achtige figuur Theo Hiddema sluiten we de gordijnen voor de buitenwereld, sluiten we de gordijnen voor de brandnetelige soap rond Forum voor Destructie, de duizelingwekkende Nederlandse variant op de voorbije weken van maskerade rond de zelf benoemde Messias Donald Trump in de VS. Dichter bij de Here Jezus als Trump en Baudet kun je waarschijnlijk niet komen. Zelfs de paus redt dat niet. (Wilde Trump een hertelling in Wisconsin. Kwam die hertelling er. Lag de uitslag er inderdaad net iets anders. Biden verdiende na hertelling nog meer stemmen. Nu wil oom Donald natuurlijk een hertteling van de hertelling).

****

Met een ‘heel veel liefs voor jullie beiden’ een allerhartelijkst bericht van Dorothy Gresnigt die als fysiotherapeute dit voorjaar het team van Ellen verliet voor een nieuwe baan. Max werd haar opvolger. ‘Ik ben jullie beslist niet vergeten hoor. Zal niet gebeuren ook. Door die corona, enkele verkoudheden achter elkaar en collega’s die positief testten was het niet verstandig langs te komen. Wel ben ik in Zeist Diana tegengekomen en zij vertelde me dat Covid-19 op jullie gelukkig ook bij de tweede golf nog geen enkele invloed had gehad. En van Diana hoorde ik bovendien tot mijn blijdschap dat Ellen het nog steeds best redelijk doet. Fantastisch. Ik hoop dat jullie de ‘feestmaand’ december van mekaar blijven genieten. Gun jullie nog vele dierbare momenten. Tot spoedig.’

****

Johan