Maak van mijn mensen geen bonusbedelaars overheid, het is trouwens hun eer te na

Ministerie van Welzijn, Volksgezondheid en Sport. Directoraat-generaal. Mevrouw dr. Ronnie van Diemen-Steenvoorde.

Dag Ronnie. Ter inleiding:

Jij als directeur-generaal op ons gezondheidsministerie: zou jij deze brief op jouw departement per omgaande bespreekbaar kunnen en willen maken? Zonder enig eigenbelang van mijn kant, want ook al zou ik voor een bonus in aanmerking zijn gekomen, ik zou hem net zo geweigerd hebben c.q. weigeren als eerder een lintje. Maar ik weet hoezeer ons huwelijk en de broze gezondheid van Ellen zijn gered (nog steeds) met haar thuis te laten verzorgen door excellente mensen (nul procent ziekteverzuim) die veel meer een bonus verdienen dan de kantinejuffrouw en de medewerkster personeelszaken van vals spelende verpleeghuizen. Zulks is een gotspe. Ik kan hier zo boos om worden. Door mijn boeken over het omgaan met parkinson en Lewy Body word ik nog wel eens om advies gevraagd over hoe een familielid thuis te houden en te behoeden voor de fatale drempel des doods van een verpleeghuis. Steeds meer mijn antwoord er nog maar eens goed over na te denken. Niet doen. Toch maar verpleeghuis. De overheid laat je in de steek als puntje bij paaltje komt. Voor de overheid besta je niet als mantelzorger. Ik zeg het steeds vaker. Waarom? Jullie honoreren de mantelzorg niet. Jullie werken hem tegen. Jullie stoten hem voor het hoofd. Hij ligt aan de achterste tiet, zouden we op de redactievloer van mijn vroegere krant met veel verbeeldingskracht zeggen. Ik denk dat jullie in het belang van de vergrijzing en het kostenplaatje, sorry voor dit afschuwelijke cliché, de thuis- en wijkzorg veel serieuzer zouden moeten nemen. Niet alleen met woorden. Nooit meer die beledigende balkonapplausjes graag. Zo grievend naar de zorgmedewerkers toe. Daden. Overheidsdaden. Niet weglopen uit de Tweede Kamer als er over de salarissen in de zorg moet worden gestemd. Kamerleden van wie je zag dat ze in geen tien jaar meer een drafje hadden gemaakt. Daden. Ook als het om een bonus gaat. Met wat nu gebeurt, zie mijn brief aan jouw departement, is het paard achter de wagen gespannen. Het komt voor mij als heel onnadenkend van jullie over. Maak haast met die bonussen voor de thuis- en wijkzorg. Het gebeurt niet. En dat is zó jammer. Je kunt de burger ook van je willen vervreemden.

DE OPEN BRIEF:

Maak vanuit het ministerie voor de gezondheid van de medewerkers in de thuis- en wijkzorg geen corona-bonus-bedelaars. Het balkonapplausje voor ze was al zo pijnlijk.

Beste Ronnie:

Dank voor je attente mail over die zorgbonus. Hij is aangevraagd. Nu al een zeer beladen en verfoeilijk onderwerp die zorgbonus vanwege meerdere verpleeghuizen die – afgaande op diverse berichten en bevestiging door jouw departement – gemakshalve maar de hele tent in november voor een zorgbonus opgaven, ook de kantinejuffrouw en de glazenwasser voor wie de zorgbonus helemaal niet bedoeld was. Ach ja, het is niet elke dag feest niet waar! Schandelijk. Ook voor de mensen van personeelszaken maar 1000 euro terwijl het spul thuis werkte en al niet meer wist hoe een verpleeghuisoudje eruit zag. Zo kwamen de verhalen tot mij, van verschillende kanten. Ze lijken te kloppen. Ze zijn op jouw ministerie bekend. Voor de vaccinatie stonden proleten van managers ten onrechte als eersten met een opgestroopte mouw in de rij. Wat is dit voor een verdorven mentaliteit? Dit gezegd hebbende. Ik heb op 1 maart mijn aanvraag voor de bonussen ingediend. Vandaag heb ik de SVB afdeling PGB voor de aardigheid eens gebeld over hoe het nu verder gaat met die aanvraag. Ik kreeg te horen dat ze eerst de gehele termijn van indienen afwachten. Maar één van onze zorgmedewerkers was al in behandeling genomen. Geen beletsels. Uiteraard geen afwijzing. Me dunkt zeg. Moest er nog eens bijkomen. Maar…. Als de termijn van het indienen voor eenieder verstreken is dan gaat er een commissie verder op de aanvragen zitten broeden. De overheid die dus niet alleen zijn individuele burgers wantrouwt maar nu ook zijn eigen uitvoeringsapparaat. Want ja, welke burger en welke uitvoeringsinstantie kun je als overheid heden nog vertrouwen! En dan… Het waren de protocollen waarbinnen de procedures met richtlijnen werden uitgevoerd aan de hand van regels die weer door andere regels werden gecontroleerd teneinde de aanvragen na veel bureaucratische soesa bij het juiste loket te doen belanden in de hoop dat dat loket open is en er dan nog een technocraat niet zit te tukken. Kun je me nog volgen? Ik herhaal: protocollen, procedures, regels, weer regels om de regels te controleren, op die controlevoorschriften weer een check, en een commissie voor vergaderingen en daar weer overleg over. Afschuwelijk voor een normaal en weldenkend mens. Inmiddels is de aanvrager voor een bonus overleden natuurlijk. Ik haat die ivoren toren barstensvol hovaardij. Maar ondertussen beginnersfouten met die verpleeghuizen. Uitbetalingen later in mei. Op z’n vroegst. De kantinejuffrouw van het verpleeghuis heeft dan al een half jaar haar bonus (ten onrechte) op zak en mijn ‘unieke mensen’, zoals jij ze omschrijft, jij hebt het over ‘unieke mensen’, volkomen terecht trouwens, ‘mijn unieke mensen’ in de wachtkamer. Dat is onrecht. Dat is onrechtvaardig. Ze  factureren. Ik teken die facturen. De SVB kan met één druk op de knop zien in welke maanden van vorig jaar mijn mensen hebben gewerkt, hoeveel uur exact en tegen welk tarief. Alle info ligt voor het grijpen. Hoe moeilijk kun je het maken! De SVB zegt dat ze de richtlijnen van jullie volgt. Ik hoop dat jullie die richtlijnen een beetje logischer maken. Menselijker ook, ja dat vooral, naar personen toe die hun stinkende best doen naar kabinetsbeleid de zieke zo lang mogelijk thuis te houden. Maar wat is de dank? Stank is de dank. En steeds meer ontevreden burgers die hun kont tegen de krib gooien. Populisten in de politiek die opstaan. Je kunt het als overheid ook over jezelf afroepen die onvrede. De dank voor mantelzorg? Dat je achteraan mag aanschuiven in de rij. Bonussen en vaccinaties, de thuis- en wijkzorg werden finaal over het hoofd gezien, ze mogen hun beurt afwachten tot iedereen uit het verpleeghuis inclusief de kantinejuffrouw een prik heeft gekregen en pot heeft lopen verteren met de bonus. Is de afstand tussen ministerie en instanties ten opzichte van de burger al niet groot genoeg? Moet die nog groter? Moet er een revolutie komen? Met andere woorden: een budgethouder of budgetbeheerder die een verzoek voor een bonus voor een medewerker indient welke op ALLE (!) punten WEL (!) ruimschoots aan de voorwaarden voldoet zou voor zijn of haar verzorgende niet tot juni moeten hoeven wachten. Die bonus kun je ook in april al uitkeren. Of zelfs eind van deze maand. En nadrukkelijk: ik spreek hier niet voor mezelf. Maar wel voor mijn mensen. Ja, zei men bij de SVB nog: dat het in verpleeghuizen soms behoorlijk flagrant mis is gegaan heeft geleid tot een zwaardere procedure ten aanzien van de medewerkers in de thuiszorg. Nou vraag ik je…. Dat is de wereld op zijn kop. Haal die onterecht verstrekte bonussen terug uit de verpleeghuizen! Laat de thuis- en wijkzorg daar niet voor bloeden. Uiteraard is weer eens vertrouwen in de overheid en zijn instanties geschaad. Toeslagenaffaire, ik laat het maar even vallen. Een belastingdienst die alweer naar een volgend schandaal sloft. Kort en goed: de SVB lijkt de bonusaanvragen gewoon op volgorde van binnenkomst te kunnen afhandelen maar het ministerie voor de gezondheidszorg maakt er de lange adem van. Maak geen bedelaars van ons, het is onze eer te na. Dat de overheid met die vals spelende verpleeghuizen zo het schip is ingegaan en dat alles zo houtje touwtje wordt georganiseerd vind ik van de overheid de zoveelste corona afgang tegenover de samenleving. De overheid creëert zijn eigen vijand. Vind je het gek dat ik dit jaar niet ga stemmen of heel misschien Arib? De overheid is hardleers.

Met niettemin een hartelijke groet, ook van Ellen, Johan Carbo.

Johan